θεοί·ἐν τι τς Μνίας· θυμιατέρ–ια χαλκᾶ· λυχνεῖον χαλκν έν,κρατρὲρ χαλκς ̣εῖ<ς>, βάσιςτ κρατρος σιδερᾶ, κα̣ννχαλκν έν, ἄγαλμα ἐπὶ τςτραπέζες κυφαρίσινον έν,μικρὸν ἄγαλμα τς Μνίας·ἐν τι υπισθοδόμοι· ἄγα[λ]–μα τ Διονύσο έν, περόν–αι σιδεραῖ <ε>ἴκοσι καὶ <ε>κατ–όν· παρὰ τὸς πvέπλος· περ[ό]–ναι σιδεραῖ πέντε, κλάμα̣–τα περονν σιδερν έξ,βάθρο ξυλίνο δύο μα̣κ̣ρό,κανᾶ σχοίνινα εννέα, λο–ετ<ρ>ὸν χαλκν τετρεμένο–ν έν, παναγρὶς χαλκ τετρε–μένε μία, ἀσπὶς ἐπίχαλκο–ς μία, ἀσπὶς λευκὲ μία, θό–ραξ χαλκς ̣ε̣ῖ<ς>, ἀσπιδί<σ>κεχαλκ μία, φιάλαι χ̣[α]λκαῖτρῖς, πίναξ χαλκς ̣ε̣ῖ<ς>, ῥόα[χ]αλκᾶ δύο, κηρύκεον σιδερ–ν έν, πελεκῖνος χαλκ̣ς εῖ<ς>·ε̣ἰσιόντι υπὲρ τς εἰσόδο·περόναι <ε>ἴκοσι δύο σιδερα[ῖ]·[ἐ]ν τ̣ι τς Αὐζεσίας· λυχ[νε]–ῖον χαλκν έν, θυμιατ[ερί]–ο χαλκὸ δύο, τούτο ΙΟ󰃑󰁰 [. . .]ἐστιν τὰ ἄν<ο, θ>ρόνοι δέ̣[κα]ξύλινοι, βάθρον θρόνο ̣έ̣[ν],κανν χαλκν μικρόν, ἄγαλ–μα Αὐζεσίας έν, ἀγαλμ–άτιον μικρόν, περόναισιδεραῖ εκατὸν ὀγδο–έκοντα, καρκέσιον χαλκ–ν μικρὸν έν, θόραξ χαλκ̣ςεῖ<ς>, ἀσπὶς λευκὲ μία, φιάλαιχαλκαῖ τρισκαίδεκα, περό–ναι πρὸ<ς> τι πέπλοι σιδεραῖοκτό, κλάματα περοννπέντε σιδερᾶ, κιβοτὸς ξυλί–νε μία, βάθρον μακρὸνὲν ξύλινον.

Inscriptiones Argolidis. Editio altera. Fasc. 2. Inscriptiones Aeginae insulae. Schedis usus quas condidit Hans R. Goette edid. Klaus Hallof. – Berlin 2007